Με μόλις μία ήττα σε εφτά τελικούς final four, ο Παναθηναϊκός είναι αναμφισβήτητα η κορυφαία ομάδα μπάσκετ στην Ευρώπη την τελευταία δεκαετία και μέσα στην τριάδα όλων των εποχών. Το 2001 στο Παρίσι έκανε την μοναδική ήττα του σε τελικό και ήταν η σημερινή του αντίπαλος, η Μακάμπι, που του είχε στερήσει τον τίτλο.
Σήμερα όχι μόνο πήρέ πανηγυρική ρεβάνς αλλά έβαλε και το έκτο αστέρι στην φανέλα αφήνοντας τον θρύλο του Ισραήλ στα πέντα. Επόμενος στόχος τα 8 αστέρια ώστε να ισοαφιστεί η μεγάλη Ρεάλ Μαδρίτης.
Το σπουδαίο με αυτή την ομάδα είναι ότι δεν αλλάζει.
Το πάθημα της χρονιάς 96-97 έγινε για τα καλά μάθημα στους Γιαννακόπουλους. Τότε ο προπονητής Μπόζντας Μάλκοβιτς διέλυσε την ομάδα που πήρε το πρώτο Ευρωπαϊκό (με Ντομινίκ Ουίλκινς και Βράνκοβιτς) έκανε ένα τρελό αφελληνισμό γεμίζοντας το ρόστερ με τυχάσπαρτους μπασκετμπολίστες (μέχρι και από Αγγλία και Νηγηρία) και έστειλε την ομάδα στα τάρταρα.
Σήμερα, βλέπουμε την ομάδα που έγινε αυτοκράτορας του Ευρωπαϊκού μπάσκετ να αποτελείται κυρίως από Έλληνες. Με τους περισσότερους να πήγαν στην ομάδα ως ταλέντα και όχι ως φτασμένα αστέρια.
Ο μεγάλος Διαμαντίδης είχε πάει στον ΠΑΟ από τον Ηρακλή ως ταλέντο. Ο Τσαρτσαρής πάλι ταλέντο. Ο Μπατίστ ήταν τότε ένας άγνωστος νεαρός Αμερικάνος. Ο Φώτσης ήταν στον Παναθηναϊκό από 16 ετών. Ο Περπέρογλου πάλι ήταν ταλέντο. Ο Καλάθης ταλέντο που ήρθε από το κολλέγιο και γνώρισε και μεγάλη αμφισβήτηση μέχρι την σειρά των αγώνων με την Μπαρτσελόνα.
Αυτό είναι το τρομερό με αυτή την ομάδα. Χτίστηκε. Μπορεί να αξίζει πολλά λεφτά πια, αλλά δεν δημιουργήθηκε με εξωφρενικές μεταγραφές.
Θυμίζει σε χτίσιμο κάτι από την ποδοσφαιρική Μπαρτσελόνα και δεν είναι υπερβολή αυτό.
Μακάρι αυτό το παράδειγμα να το ακολουθήσουν κι άλλες ομάδες όχι μόνο στο μπάσκετ αλλά και το ποδόσφαιρο.
Χαζοί είναι οι Γιαννακολουλαίοι που τόσα χρόνια επενδύουν στον Ομπράντοβιτς;
Και τώρα έρχονται οι μάχες με τον αιώνιο αντίπαλο για το Ελληνικό πρωτάθλημα και κύπελλο.
Ας νικήσει ο καλύτερος και χωρίς άλλες ασχήμιες είτε από τους μεν είτε από τους δε.
